Yitirecegim
belki de herseyimi, Satacagim
giysilerimi belki de, Senin
pasa gönlün dilerse, Satacagim
yatagimi yorganimi, Tas
ocaklarinda çalisacagim belki de, Hamallik
edecegim belki de, lagimcilik, çöpçülük. Arpa
tanesi arayacagim belki pisliklerin içinde. Belki
de çiplak kalacagim, aç kalacagim. Ama
hiçbir zaman oturmayacagim pazarliga seninle, Ey
günesin düsmani Sikacagim
disimi dayanacagim, Son
damlasina dek kanimin. Belki
sen, su bir karis topragimi da alacaksin birgün, Atacaksin
belki de gençligimi zindana, Neyim
var, neyim yoksa atalarimdan kalma, Yagma
edeceksin belki de hepsini, Kabimi
kacagimi, küplerimi, hasirimi, kilimimi, sedirimi. Yakacaksin
belki de kitpalarimi, siirlerimi. Yem
edeceksin belki de vücudumu kurda kusa. Belki
de ölüm saçan korkulugu dikeceksin köyümüze, Ama
hiçbir zaman oturmayacagim pazarliga seninle, Ey
günesin düsmani, Sikacagim
disimi, dayanacagim, Son
damlasina dek kanimin Belki
de söndüreceksin bütün isiklarini gecemin, Koparacaksin
anamin sicak koynundan belki de beni, Bozacaksin
belki de tarihimi, edeceksin allak bullak, Dört
yanima duvarlar öreceksin belki de, kalin, yüksek, Belki
de çarmiha gereceksin beni bir gün Karsinda
bir sürü hergelenin. Ama
hiçbir zaman oturmayacagim pazarliga seninle, Ey
günesin düsmani, Sikacagim
disimi dayanacagim, Son
damlasina dek kanimin. Çev: A.Kadir- A. TemucinHAKSÖZ
AYLIK DERGI MART
2000 SAYI:108 |
Hazirlayan: Musa Dogan